Nasıl oldu o? Sormamda sakınca yoksa.
Eskiden hastaydım. Ciğerlerimden. Tüberküloz.
O zaman yaşadığım yerde doktor yoktu. Khmer Rouge hepsini öldürdü.
O yüzden ilaç için sınıra yürüdüm, ama önce mayın tarlasını geçmeliydim.
O sesi asla unutmazsın.
Ayağını mayına bastığın anda, önce bir "klik" duyarsın.
Duyduğun anda her şey bitmiş demektir. Fakat çılgına dönersin.
"Belki zıplarsam, belki kendi ayağımda bir kaya bulursam..." diye düşünürsün.
Fakat... yapabileceğin hiçbir şey yoktur.
Kliki duyduğun anda, hoşça kal.
Ama ben şanslıydım... Yalnızca bacağımı kaybettim.
- Problem var mı? - Yok.
Parfüm sürmemişsin.
Nereye gittiğimizi söyleyecek misin?
Sınıra, Pailin yakınlarında bir yere.
- Oraya en iyi kayıkla mı gidiliyor? - Kayığımı beğenmedin mi?
Tam senlik.
Daha güvenli.
Yol barikatlarıyla ve Vietnamlı askerlerle uğraşmak zorunda kalmıyoruz.
Heart of Darkness'ı bilirsin. "Dehşet...!"
- Gerçekten de öyle. Korkunç. - Şimdi de sebebini söyle.
Elliott bu konuda pek iyi değil. Hep Budist versiyonunu anlatır,
tapınaklar, iyi insanlar. Bunların hepsi saçmalık.
Khmer Rouge Pailin'i saklanmak için kullanıyor.
Orada herkes dehşet içinde yaşıyor.
Kadınlar bebek yapma fabrikası, çocuklar da mayın temizleyici.
Ve birilerine yardım ettiğimizde, saklamadığımız her şeyi çalıyorlar.
- Kalmanıza nasıl izin veriyorlar? - Doktorları yok.
Old Man River şarkısını söylemeliyim.
Lütfen söyleme.
Albay Gao, nasılsınız?
Sizi görmek çok güzel.
- Kutular. Kim için? - Kim için olduğunu biliyorsunuz.
Size söz verdim. Yalnızca kadınlar ve çocuklar için.
Yavaş ol! İçinde ilaç var!
Anlamıyorum. Sorun nedir?
O bir bilgisayar. Tüm sivil toplum örgütleri böyle çalışır.
Atmayın onları. İnsanların hayatları onlara bağlı!
Albay, ben UNHCR görevlisiyim. Bu kargo koruma altındadır.
Eğer bir zarar gelirse, isminiz...
Yemin ederim, bu konuda hiçbir şey bilmiyorum. Birisi...
Albay Gao, beni tanırsınız. Tanrı şahidim olsun...
Orospu çocuğu!
- Bu da neydi? Açıkla. - Yapamam.
Kandırıldık. O kitap hakkında hiçbir şey bilmiyorum...
Silahları biliyor muydun?
- Cevap ver! - Evet, biliyordum.
Buraya insanlara yardım etmeye geldim.
- Silah taşımak zorunda değilsin. - Burada zorundasın.
Senden sonra ilaç getirmeye çalışan adamı siktir et.
Siktir et. Yeter ki senin istediğin olsun, herkesi siktir et.
Buraya kimse gelmiyor.
Kuralları çiğnemedim diye çocukların ölmesini mi seyredeyim?
Ödemeye değer bir bedel mi? Yoksa kurtarılandan fazlasını mı öldürüyorum?
Günün her dakikası bunu düşünmediğimi mi sanıyorsun?
Daha kötü ne olabilir? Sen söyle, ne yapmalıyım?
Ne oldu?
Bir daha sakın kendi organizasyonunun çıkarları için başkasını feda etme.
Etmem.
- Geri döndün! - Seni görmek çok hoş.
- Tebrikler desem yersiz olmaz, değil mi? - Evet. İnanabiliyor musun?
- Neler oldu? - Silahlar gitti. Gao el koydu.
- Ayrıca istihbarat dosyaları buldu. - Ne istihbarat dosyası?
Nereden bileyim? Biri ihbar etmiş. Belgeleri buldu ve çılgına döndü.
- Khmer Rouge'la başımız belada yani. - Yarın gideceğiz.
- Hayır, daha erken. - Bu aşıları israf etmem.
- Şimdi gitmek zorundayız. - Aşılar olmadan olmaz.
Hayatımızı riske atmaya değmez.
Sen yapman gerekeni yap. Ben kalıyorum.
Joss, tentürdiyodu paketle. Kaç tane ilk yardım setimiz var?
Dosyalarını ve silahlarını çaldığımızı söylüyor ve onları geri istiyor.
Ona gerçeği söyle. Ayrıca burada onun halkını kurtarmaya çalıştığımızı da.
Halk umrunda değilmiş. Dosyaları istiyor.
Ne istiyorsa onu söyle. Zaman kazanmaya çalış.
Ne yapmamızı istiyor?
Yaptığımız hatayı şimdi düzeltmemizi istiyor. Pailin'e gitmemizi istiyor.
Bunun anlamını biliyorsun.
- Şimdi diyor. - Tamam.
Sarah'nın BM'den olduğunu ve BM'nin Angka için önemli olduğunu söyle.
Bize bir şey olursa, BM bunun hesabını ondan soracaktır.
Sizin Vietnam için çalışan CIA ajanları olduğunuzu söylüyor.
Biriniz ölmek zorundaymışınız.
İngiliz doktor, tek umrunda olan şeyin insanlarım olduğunu söylüyorsun.
Hayatın bir anlamı yoktur. Biz yalnızca Angka'ya hizmet ederiz.
- Şimdi göreceksin. - Tanrı aşkına. O daha bebek!
Silahlarını bırakmalarını söyle.
Şimdi!
Geri çekilmelerini söyle.
Bak. Batı'ya gitmeyi sürdürürsek, nehre ulaşıyoruz.
- Üç kilometre kadar gitmeliyiz. - Kamp Tayland sınırında.
Tanrım!
Khmer Rouge köye ulaştı.
Bu hızla gidersek, arayı kapatacaklar.
Yürümeye devam edin!
Varmak üzere olduğumuzu söyle.
Sierra Tango 619.
Burası Outpost Red Seven.
Sierra Tango, cevap ver!
Bayan?
Ben babası.
Patron!
Bak! Helikopter.
- Vietnamlılar. - İyi. Bu onları meşgul tutar.
Nick.
- Senin suçun değildi. - Benim suçumdu.
Onu dinleseydim, bunların hiçbiri olmayacaktı.
Onu doğru dürüst gömemedim bile. Düzgün bir cenaze yapamadım.
Elliott hayatını diğer insanlara yardım etmeye adamayı tercih etti.
Ve sonunda, onlar için öldü.
Onunla gurur duy.
Onu özle,
ama onunla gurur duy.
Onsuz ne yapacağım, bilmiyorum.
Duramam. Devam etmeliyim.
- Yapacak çok şey... - Senin için endişeleniyorum.
Sana bir şey olmasından korkuyorum.
Dört yıldır hergün,
uyanıyorum ve nasıl olduğunu merak ediyorum. Hayatta mısın, neredesin...
Oda servisini arayayım mı?
Çikolatalı kek.
Ve biraz da havalandırma hiç fena olmaz.
Henry'le nasıl tanıştın?
- Bir Rothko'ya bakıyordu. - O da ne? Bulaşık makinesi mi?
Ressam. Sanat galerisinde çalışırdım.
Ve bir gün Henry geldi.
- Kaç yaşındaydın? - Çok gençtim.
Ama yine de birlikte kaldınız.
Evet.
İkimiz de evliliğin bittiğini uzun zaman önce anlamıştık.
Fakat Jimmy için birlikte kaldık.
- Onu çok seviyorsun, değil mi? - O muhteşemdir.
New York'a gitmek için plan yapmalıyım.
Elliott'un ailesini görmeli, onlara ne olduğunu söylemeliyim.
- Ne zaman döneceksin? - Bilmiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Bu da ne demek oluyor?
- Ne yapıyorsun? - Senin için deli oluyorum.
Seni düşünmeden edemiyorum. Sürekli aklımdasın.
Kalbimdesin, her kalp atışımda sen varsın.
Ama oraya senle gidemem. Yapamam.
- Dinle. Sana zarar veririm. - Bu doğru değil.
Bu hayatı yeniden yaşıyor olsaydım, seni bir saniye bile bırakmazdım.
Sen ailene aitsin, ve ben ise buraya.
Nereden bakarsan bak, birinin canı yanar.
LONDRA 1995
Bir, iki, üç...
Teşekkürler Jimmy!
Teşekkürler, bebeğim. Harikaydı!
Harika müzik, harika pasta...
- Piyano çalışım pastadan daha harika. - Anne!
- İkisi de birbirinden harikaydı. - Mumları üflesen iyi olacak.
Her on yıl için bir mum konulan günleri bekle. O zaman yaşlandığını anlıyorsun.
Dilek tutmayı unutma.
Anne, hediyeleri ne zaman açacağız?
- Şimdi. - Çoğunuz onu...
Elliott Hauser Vakfı'ndaki çalışmalarından tanıyorsunuz.
Son yıllarda, iltica ve mültecileri koruma konularında
Whitehall kulislerinde adından söz ettirdi.
Bayanlar baylar, sizlere Birleşik Krallık'ın yeni UNHCR temsilcisini
tanıştırmaktan mutluluk duyuyorum, Bayan Sarah Bauford.
Teşekkürler, Michael.
Teşekkürler.
Bayanlar baylar, burada sizlerin önünde olmak son derece heyecan verici.
Aynı zamanda gurur verici,
çünkü UNHCR'la beni ilk tanıştıran dostum Elliott Hauser olmuştu.
Biliyorum ki, bu göreve atanmam onu çok mutlu ederdi.
Dünyada evlerinden ayrılmak zorunda kalmış 50 milyon mülteci var.
İnsanların ilgisizliği ve maddi yetersizlikten dolayı,
onların yalnızca yarısına erişebiliyoruz.
Bu yüzden ortaklarımıza güveniyoruz.
El Salvador, Angola, Çeçenistan ve Sri Lanka gibi yerlerde,
örnek mücadele veren yardım gruplarına. Sivil toplum örgütlerine, sivil gruplara,
Oxfam'dan, Elliott gibi insanların yönettiği en küçük birimlere...
Elliott'ı yaşatanlar için dua ediyorum, onun yaptığı işi
hiçbir güvenceleri olmadan dünyanın dörtbir yanında sürdürenler için.
İzninizle.
- Hey. - Hey.
Geldiğin için teşekkürler.
Seni dinlemek için binlerce kilometre katettim, parka geldiysem ne olmuş?
- Kızgınlar mı? - Kimin umrunda, Sarah?
"Çatlak kadın" yaptığın konuşmadan daha iyi bir dedikodu malzemesi.
Nick'den mektup aldım. Sanırım başı belada.
- Neden? Ne diyor? - Hiçbir şey. Ufak tefek şeyler.
- Nerede o? - Çeçenistan.
Bir kampı idare ediyor. Tam olarak emin değilim.
Onu bulmalıyım. Senin tanıdıkların var, nerede olduğunu bulabilirsin. Lütfen?
Sen de biliyorsun, Çeçenistan çok tehlikeli bir yer.
Pekala, orayla ilgili bir haber yaparım. Bir şey bulursam, haber veririm.
Tamam.
Teşekkürler.
Belki de hepimiz bir şeylerden kaçıyoruz.
Fakat şimdi korkacak hiçbir şey olmadığını görüyorum,
tutunduğumuz bu dünya, yaşadığımız hayatlar,
daha büyük, daha üstün bir şeyin parçası aslında.
Çocuklarıma baktığımda bunu çok açık görüyorum,
o umudu, o yaşama şansını, ve bunun için savaşmaya değer.
"Muhteşem bir düğündü.
"Herkes katılmıştı, cüceler, ormandaki hayvanlar,
"her yerde sevinç gözyaşları ve mutluluk şarkıları vardı.
"Prens ve Prenses ömür boyu mutlu yaşadılar."
- Sonu gerçekten nasıl, Anne? - Sence ne oluyor?
Prenses uyanır, Prense bakar ve,
"Şuna bak! İğrenç!" der.
- Alo. - Ben Charlotte. Sarah orada mı?
Selam. Çocuklarla üst katta. Mesajın varsa ileteyim.
Pekala. O zaman yalnızca...? Daha sonra arayacağımı söyle.
Mesaj bırakabilirsin.
Ona bir haberim olduğunu ve sabah ofise fakslayacağımı söylemen yeterli.
- Tamam mı? - Pekala, söylerim.
- Teşekkürler, Henry. Hoşça kal. - Hoşça kal.
Arayan Charlotte'du. Sana bir haberi varmış.
Ofise fakslayacakmış.
Hepsi bu, ha?
Çocukları öp, bir not yaz ve gecenin bir vakti usulca kaç.
- Bu yaptığın çok acımasız değil mi? - Kaçmıyorum.
- Çocukları terketmiyorum. - Benimle konuşabilirdin.
- Not yazmak çok... - Daha kolay olacağını düşündüm.
- Neden daha kolay? - Bu konuşmayı yeniden yapmaktan.
Tanrım, bu...
Cumaya kadar dönerim.
Yemekler buzlukta, mayoları kurutucuda.
Yarın dörtte yüzmeye gidecekler. Her şey notta yazılı.
Bunun, onlar için mümkün olduğu kadar kolay olmasını istiyorum.
Ben dönünce her şeyi konuşacağız.
Kahretsin! Pusuya yatmışlar!
Tanrım!
Tam bir katliam.
Burada olanlarla ilgili bir tane Batılı lider yorum yapmıyor.
Ne tehdit, ne eleştiri, ne yorum. Buraya yok muamelesi yapılıyor.
Sonra da itibarlarını kurtarmamız bekleniyor.
O lanet olası kıçlarını kaldırıp... Üzgünüm, hala küfrediyorum.
- Durdur. - Kesebilir miyiz?
Tamam.
İnsanlar her şey değişti diyor. Durduğum yerden öyle gözükmüyor.
Çeçenistan, Somali, Kamboçya, Etyopya, her yerde aynı bok.
Bu böyle devam edecek, ta ki biz...
İyi misin?
- Ne biliyorsun? - İngiliz bir ekip çekti bunu altı gün önce.
Sesçi öldü, kameraman komada, Nick ise kayboldu.
Bizce eşkıyalar para peşinde, fakat henüz fidye isteyen olmadı.
ICRC'den Bob Strauss'la tanışmanı istiyorum, bize yardım ediyor.
- Teşekkürler. - Selam. Otur, lütfen.
Kısacası, Nick'i kimin kaçırdığını bilmiyoruz,
Rusları mı kızdırdı, yoksa Çeçenleri mi. Fakat sebepsiz yere kaçırılmadı.
- Ne yapıyordu? - Artık yalnızca doktorluk yapmıyordu.
Bunu söylemek zorundayım, zaten bilinen bir gerçek,
Nick'in aktiviteleri kıtlıkla mücadeleden öteydi.
Onu nasıl buluruz?
Konuştuğum hiç kimse henüz bir ipucu bulmuş değil.
Ödül koyabilir miyiz?
Bir şey yapabilir miyiz?
Yapabileceğin en iyi şey, otelde kalıp sabırlı olman.
Hayır.
Beni dinle.
Gazeteciler, Kızıl Haç görevlileri, herkes tehlikede. Kendini dokunulmaz sanma.
Sanmıyorum.
- Strauss'un söylediklerini dinle. - Umrumda değil.
Seni seviyorum, güvende olmanı istiyorum. Eve geri dön.
Bir şey duyarsak haber veririm.
- Söyle. - Neyi?
Söyle dedim.
Burada insanlar kayboldu, bir daha geri dönmezler.
Onu bulana kadar gitmiyorum.
Tamam.
Charlie?
Kim o?
Bayan Bauford, adım Jan Steiger. Nick'in arkadaşıyım.
Girebilir miyim?
Arasıra birlikte çalışırız.
Yatağınızın yerini değiştirmelisiniz, pencereye çok yakın.
- Burada da birlikte mi çalışırdınız? - Öyle denilebilir.
- Beni nasıl buldunuz? Kız kardeşim? - Hayır, gazeteci değilim.
Daha çok ithalat-ihracat işleri. Kamboçya'da neredeyse karşılaşacaktık.
Nick sizden birkaç kere bahsetmişti. Daha önce tanışmalıymışız.
- Ne istiyorsun? - Siz ne istiyorsunuz, Bayan Bauford?
Nick'in nerede olduğunu bilmek istiyorum.
En son, buradan on kilometre uzakta isyancı olarak tutsak alınmıştı.
Tüm bölgeyi Ruslar ablukaya almış durumda ama telsizle bağlantı kurdum.
Pazarlık yapıyorlardı, kim olduğunu biliyorlar.
Bu dündü, o zamandan beri haber yok. Ölmüş olma ihtimali var.
- Neden bunları bana söylüyorsun? - Merak ediyorum.
Cehennemdeki bok çukuruna, onu bulabileceğini sanarak mı geldin?
Bu neyin nesi? Yoksa...
...aşk mı? Bu yüzden mi?
Tamam, herneyse. Buradasın.
Eğer onu geri alabilirsem, bir işçi az kaybetmiş olurum.
Öldüyse, ölmüştür.
O gerzek, dili uzun herif için kendi kıçımı riske atacak değilim.
Ama sen...
Aşkın için hayatını riske atarsın.
Her şeyle ticaret yapabilirim, Bayan Bauford, her şeyle.
Pekala. Ne yapmam gerekiyor?
Bir dostum var, yerel halktan.
Seni dağlara çıkartabilir, fakat ondan sonra yalnızca izleyici olurum.
Aşk...
Nick Callahan'ı arıyorum, İngiliz doktor.
Gel.
Beş dakika.
Nick?
Nick, ben Sarah.
Seni buradan çıkaracağım.
6 kilometre ilerde Kızıl Haç kampı var, yürüyebiliriz.
Kahretsin! Hadi, ayağa kalk!
Nick, ayağa kalk!
Nick, hatırlıyor musun...
...sana yazdığım mektubu?
Sana bir kızın olduğunu yazmıştım, Anna.
Hatırlıyor musun?
Sen bir babasın.
Ve onun sana ihtiyacı var.
Onun için ayağa kalkıp buradan çıkmalısın.
Ayağa kalk. Kalk dedim, Nick!
Kıl payı yırttık.
- Ne? - Onlar için para anlamına geliyoruz.
İzimizi bulmaları zor olmayacak.
Ben devam edemeyeceğim. Sen gitmelisin!
Beni dinle!
Beni öldürmezler. Bana canlı ihtiyaçları var.
Onlara göre çok para ediyorum.
Seni yakalarlarsa, tecavüz ederler, öldürürler.
Gidip yardım bulmalısın.
Tamam.
Sarah!
Sarah, git!
Git, başarabilirsin!
Ne yapıyor...? Ne yapıyorsun?
- Sarah, lütfen! - Kal...
Git!
Umarım sen bu mektubu okurken yanında oturuyor olurum
ve sen de mektubu yazdığım aptal, seni aramaya çalıştığım için
deli olduğumu söylersin.
Fakat nasıl seni aramam?
Söz konusu olan sensin.
Ayrı olduğumuz bütün o yıllar,
seni özledim.
Fakat asla sensiz değildim.
Her sabah seninle uyandım
ve gece seninle uykuya daldım.
Her zaman benimleydin,
cesaretin, gülüşün,
lanet olası inadın.
Aramızda hiçbir zaman mesafe olmadı ve asla olmayacak.
Seni seviyorum, Nick. Seni seviyorum.
BU FİLM BÜTÜN YARDIM GÖREVLİLERİNE VE
MİLYONLARCA SAVAŞ VE ÇATIŞMA KURBANINA ADANMIŞTIR.
CESARETLERİ VE HAYATTA KALMA AZİMLERİ İLHAM KAYNAĞIMIZDIR.
Çeviren: Zeynep Demirbilek